Poniższy mini-esej jest moją pracą semestralną, którą zdecydowałem się udostępnić na swojej stronie. miłego czytania.
Absolwent Austin Peay State University na kierunku Animacja, sparklecats2009 (znany rownież jako 2009 i Freddy Batts) jest artystą wizualnym działającym w wielu mediach - w jego portfolio można znaleźć dzieła malarskie, rysunkowe, video art oraz instalacje.
Jest mocno związany z subkulturą furry - społeczności skupionej głównie wokół tworzenia i uosabiania swojego zwierzęcego alter-ego, ale tak obszernej, że opisuje to jedynie główny odłam tego ugrupowania. Najbardziej powszechnym i rozpoznawalnym elementem estetyki furry są antropomorficzne zwierzęta, najczęściej w nienaturalnych, jaskrawych kolorach, na ktorych podstawie są wytwarzane pluszowe kostiumy – tzw. fursuity.
Do najwazniejszych punktów jego działalności artystycznej można zaliczyć opiekę artystyczną nad projektem Ravefurrest - serii imprez typu rave, które rownież są miejscem spotkań artystów w sferze furry, oraz udział w wytawie “Room Party. Furry art at the beginning of the world” - prawdopodobnie największej wystawie sztuki pięknej o tematyce furry, odbywajaca sie w Pittsburghu (w galerii Bunker Projects).
Jako osoba aktywna w zarówno środowisku sztuki pięknej jak i środowisku furry, działalność 2009 od razu wpadła mi w oko. Pierwszym jego dziełem na które się natknęłam to okładka singla wykonawcy sixwing “c.e.d. (manic)”. Poszukując informacji o innych jego pracach, znalazłam zdjęcie video artu jego autorstwa - “mary sue protector”, wyświetlanego na wystawie “SPARKLEHEAVEN”. Prawdopodobnie był to pierwszy raz, kiedy widziałam sztukę otwarcie o tematyce furry na jakiejkolwiek wystawie sztuki “wysokiej”. Od tego momentu uważnie śledzę działalność Freddiego i jego wpływ na globalną subkulturę furry (ma dosyć duży zasięg na mediach społecznościowych) oraz jego lokalną społeczność artystyczną.
Działalność 2009 w świecie sztuki pięknej trwa stosunkowo niedługo - bo dopiero od 2021 roku, kiedy odbyła się pierwsza wystawa z jego udziałem. W 2022 głównie tworzył dzieła malarskie, przedstawiające kolorowe kotki w kreskówkowej estetyce. Przykladowe dziela z tego okresu to “red angel”, “comfort object” oraz “disappointment”. Później jego dzieła zaczęły przyjmować formę bardziej abstrakcyjną: “sensory overload on basswood” jest dziełem dosyć impresjonistycznym, odrzucajacym “czystą”, cyfrową estetykę większości poprzednich dzieł; a “my instructions for furries” z 2024 roku jest dziełem składającym się wyłącznie z tekstu - tytułowych instrukcji.
Furry i związane z tą kulturą mniejsze społeczności są powszechnie uważane za coś niegodnego głębszej analizy filozoficzno-artystycznej. Zazwyczaj czynne uczestnictwo w działaniach i ugrupowaniach “furasowych” spotyka się z wrogą reakcją osób niezaznajomionych z tą sferą, dlatego też osoby w tym środowisku rzadko się do tej przynalezności przyznają. W furry znajdują wsparcie wiele narażonych grup spolecznych, takich jak osoby transplciowe, homoseksualne, a takze neuroatypowe, które i tak muszą kryć pewne aspekty swojego życia.
Być może drogą do bycia wysłuchanym, odnalezienia zrozumienia, prowadzi właśnie przez świat sztuki współczesnej. Dzieła Freddiego przekonują mnie, że subkultura furry jest cenną działalnością kulturową, która powinna być docieniana i chroniona. Sztuka “furasowa” promuje akceptację atypowych tożsamości, a także jest czymś bardzo świeżym i nowym na scenie sztuki współczesnej. Oglądanie twórczości 2009 wykrystalizowało, co chcę osiągnać moją twórczością artystyczną: chcę zaprosić ludzi do świata “furasów” - świata wolności auto-ekspresji, świata nieograniczonej kreatywności, nieskrywanych pożądań.
Dzialalność 2009 i kolektywów, z którymi działa, obejmuje jedynie Stany Zjednoczone. Czy można znaleźć podobne wydarzenia jak Room Party w Polsce? Furry jest subkulturą ukrytą, ale bardzo powszechną – w kraju odbywają się wydarzenia zrzeszające tą społeczność o liczbie uczestników przekraczającej 1,5 tys. osób. W 2024 roku, w Gliwicach, odbył się wernisaż jednodniowej wystawy “Memento Mei” – ekspozycji obrazów o tematyce śmierci, przemijania i cierpienia. Jest to, moim zdaniem, krok w dobrą stronę jeśli chodzi o propagowanie sztuki “furasowej”, lecz jeśli furry ma zaistnieć na scenie polskiej sztuki współczesnej, wymagałoby to większych działań w ściślejszej współpracy z znanymi środowiskami artystycznymi – wykroczenia poza bańkę “konwentow fantastyki”. Mam nadzieję w niedalekiej przyszłości być świadkiem takich działań, a może nawet sama się do nich przyczynić.
Odnośniki • https://sparklecats2009.com/ • https://www.room-party.com/ • https://ravefurrest.com/ • https://owo.org.pl/
